Nazwa "samoyed" pochodzi od plemienia Samojedów z północnej Rosji i Syberii. Plemiona te używały białych psów jako zwierząt zaprzęgowych i myśliwskich, a także do pilnowania stad reniferów.
Samoyedy żyły blisko swoich właścicieli, sypiały wewnątrz szałasów i pełniły rolę "grzejników" w surowym klimacie.
W 1889 roku brytyjski zoolog Ernest Kilburn Scott przywiózł do Anglii pierwsze psy tej rasy: Sabarkę, Whitey Petchorę i Musti. Te psy dały początek zachodniemu typowi samoyeda.
Średniej wielkości, elegancki biały arktyczny szpic. Wizualnie sprawia wrażenie silnego, wytrzymałego, pełnego wdzięku, prężnego, dostojnego i pewnego siebie.
Wyraz samoyeda, zwany "uśmiechem samoyeda", jest wynikiem połączenia kształtu i usytuowania oka z nieco uniesionymi kącikami warg.
Długość tułowia przekracza o ok. 5% wysokość w kłębie. Głębokość tułowia stanowi nieco mniej niż połowę wysokości w kłębie. Długość kufy odpowiada długości czaszki.
Samoyed wyróżnia się wyjątkowym charakterem, który jest wynikiem jego bliskiej współpracy z ludźmi przez stulecia:
Samoyed jest przyjacielski, otwarty, czujny i aktywny, o bardzo słabym instynkcie łowieckim. Pod żadnym pozorem nie może być płochliwy ani agresywny.
Bardzo towarzyski pies, który uwielbia przebywać z ludźmi. Nie nadaje się do roli psa stróżującego ze względu na swój przyjazny stosunek do obcych.
Jako pies zaprzęgowy, Samoyed potrzebuje dużo ruchu i aktywności. Jest energiczny i wytrzymały, co odzwierciedla jego historyczne przeznaczenie.
Mocna i klinowata. Czaszka nieznacznie wysklepiona, najszersza między uszami. Kufa mocna i głęboka, długości odpowiadającej długości czaszki, stopniowo zwężająca się w kierunku nosa.
Ciemnobrązowe oczy, dobrze osadzone, nieznacznie skośne, migdałowego kształtu. Wargi ściśle przylegające, czarne, z nieco uniesionymi kącikami, tworzące charakterystyczny "uśmiech samoyeda".
Proste, dosyć małe, grube, trójkątne, nieznacznie zaokrąglone na końcach. Powinny być ruchome, osadzone wysoko i szeroko rozstawione.
Długości nieznacznie przekraczającej wysokość w kłębie; głęboki i zwarty, lecz giętki. Kłąb wyraźnie zaznaczony, grzbiet umięśniony i prosty.
Szeroka, głęboka i długa, sięgająca niemal do łokcia. Żebra dobrze wysklepione. Dolna linia umiarkowanie podciągnięta.
Osadzony dosyć wysoko. U psa podekscytowanego i w ruchu, ogon zagięty jest od nasady ku grzbietowi lub noszony na bok; w spoczynku może zwisać.
Przednie dobrze umięśnione, o mocnym kośćcu. Tylne z silną muskulaturą, dobrze kątowane. Łapy owalne, o długich palcach, elastyczne.
Obfity, gruby, elastyczny i gęsty polarny włos. Samoyed ma krótkie, delikatne i gęste podszycie oraz dłuższy, twardszy, prosty włos okrywowy.
Szata, zwłaszcza u psów, powinna tworzyć obramowującą głowę kryzę wokół szyi i ramion. Na głowie i przedzie łap włos jest krótki i gładki.
Czysto biała, kremowa lub biało-biszkoptowa (kolor podstawowy – biały, z nielicznymi biszkoptowymi znaczeniami). Nigdy nie powinna sprawiać wrażenia blado brązowej.
Idealna wysokość: psy – 57 cm (tolerancja ±3 cm); suki – 53 cm (tolerancja ±3 cm).
Energiczny, swobodny i niestrudzony, z długim wykrokiem. Dobry wykrok kończyn przednich i dobra akcja kończyn tylnych.
Widoczne wady w budowie, lekki kościec, nie samcze psy i nie sucze suki, zgryz cęgowy, żółte oczy, miękkie uszy, beczkowata klatka piersiowa, podwójnie zakręcony ogon, krótkie nogi, beczkowata lub krowia postawa.
Wyraźnie niedopigmentowane obszary na obwódkach oczu lub wargach.
Agresja lub nadmierna bojaźliwość, niebieskie lub różnokolorowe oczy, przodozgryz, tyłozgryz, nie stojące uszy, kolor szaty inny niż dopuszczony przez wzorzec.
Poznaj oficjalny wzorzec rasy Samoyed - eleganckiego, białego arktycznego szpica o charakterystycznym "uśmiechu". Dowiedz się o pochodzeniu, wyglądzie i temperamencie tej wyjątkowej rasy psów zaprzęgowych z północnej Rosji i Syberii.